Agurraz

 Mikel Elortzak egunero Egunkarian idazten duen kornerra atalean, Agurra
hartu du gaur hizpide. Ziur nago bat gatozela zerrendako kide guztiak. Hona
hemen idatzitakoa:

Mikel Elorza

Agurraz

Gauza gehienek indarra galtzen dute errepikapenaren
poderioz, batik bat
beren indarra adierazkortasunean edo esanahi
sinbolikoan baldin badute.
Hitzek, adibidez. Edo gaur hizpide hartu nahi
dudana: aurreskua, edo
agurra, zehazkiago. Kirolean balentria lortutakoari
(balentriaren maila ere
oso aldakorra da), espetxea utzi duenari, museo
inauguratuari, munduari
buelta egin dionari ‹abenturaz egin badu; goseak eta
lan bila egin
badu...‹, inongo enbaxadoreari, ezkon berriei,
jardunaldietako
antolatzaileei (etxepeko presidente hautatu
berriari?)... denei agurra
dantzatzen zaie. Nork berea egin duenik ez dut
ukatuko; badago gehiago
ere merezi duenik. Baina kontua da nik jada ez
diodala dantza horri
esanahi berezirik hartzen. Higatuegia dago. Laster
da poeta bat Aresti
gogoan hartuz, eskatzen «ene hilarri aurrean ez
dezala inork aurreskurik
dantza...».

[Non-text portions of this message have been removed]